Ο λαός

 

Ένας λαός που πλάστηκε να ’ναι κατατρεμμένος
σσιλιιάες χρόνια σ’ τούντη γη,
πληγώνεται, αιμορραεί
τζιαι πάντα προδομένος.

Που τζιηνιούς τζιαι αλουπούς, που σσιήλους τζιαν τους λούσεις,
που Πέρσες, Φράγκους, Ενετούς,
Άγγλους, Εβραίους, αετούς,
ελάλεν τζι ο Πανούσης.

Μάθκια έσσιει κοστέσσερα, τα φκιά του εν αντένες,
μα εν ακούει τσιμουδκιά,
ούτε που πιάνει μυρωδκιά,
τες τσάκρες τες στημένες.

Θωρεί δεξιά, θωρεί ζαβρά, στον μέσο που ρυθμίζει,
δικλά την άκρα στα δεξιά,
του χαμολιού την αλλαξιά,
τζιαι σ σσιύλλος τον γαυγίζει.

Στον καναπέ, στην κούτση του, κάμνει το παλληκάρι,
μα με την πρώτη συπεθκιά
Τρόοδος βρέθετε, παιδκιά,
που κάτω στο πεφκάρι.

Θέλει να γινεί ήρωας, το γαίμαν σαν σιωνώνει,
τραβά σε λάθη τη ζωή
τζιαι αν κοφκετε του η πνοή,
το φτύ του εν ιδρώνει.

Λάε μου, που ’σαι αμπάλατος, όσοι σου τάσσουν τρώσει,
τζιαι σύ πουκάτω στο θρουμπί
χαρεύκεσαι έναν κουμπί,
μια μέρα θα σε σώσει.

Αρκό Κυπριακέ λαέ, του κάμπου τζιαι του όρους,
που τρώεις εύκολα σανό,
σιτάρι τζιαι μαϊτανό,
τζιαι ψατζιεμένους σπόρους.

Άντεξες τόσα στα παλιά ,άντεξες στα τζιουνούρκα
όσο τζιαι να αντισταχείς
ίντζα δεν θα σσιει να σταχείς
σαν πάεις μες την βούρκα


Θουκής 30 Δεκεμβρίου 2025

Καλλικάς.

 

Κολλά το βούρος ο λαός
τζιαι πίσω του οι σσιύλλοι.
«Πάνω σ’ έρκεται, ρε Μπίλλη!»
φωνάζει ο Παναός.

Χαμνά την πρώτη σιηπεδκιά
τζιαι τάπισον φκιερώνει,
τζιαι ευτύς ξαναγεμώνει:
«Χαρτούτσιες, ρε παιδκιά!»


Τζιαι πάει, φεύκει ο φκυακκάς
ύστερα που πέντ’–έξι,
τζι’ εν είπεν ούτε λέξη,
γιατί ήταν καλλικάς.

 

Θουκής Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2025

Φλαμίνγκο

 

Σωλήνα έσσιεις για λαιμό τζιαι πόδκια δκυό καλάμια,

μούττη σαν σβάρνα φυτευτή τζιαι μάθκια σαν σισάμια.

Το ρόδινο το χρώμα σου κλέφκεις που τες γαρίδες,

που τρώεις μες την Αλυτζιή για να κρατάς θερμίδες.

Τζιαι με φτερούγες κότσινο τζιαι μαύρο από κάτω

 Στο πέταμα για να φανεί η φώτο μας ζητά το

Είσαι καμάρι φτερωτό, φλαμίνγκο του σιημώνα.

Της λίμνης είσαι ομορφιά, τζιαι χρώμα στην εικόνα.

 

Θουκής 17 Δεκεμβρίου 2025

Φάσσα και Τζίκλα

 

Φάσσα, πουλλί καμαρωτό,
Τραχώνια, βίκλα, πλακωτό·
πετάς τζιαι ελιές γυρεύκεις,
τζι όπου σιηπέττον θα σιαστείς,
χωρίς λεπτόν να γελαστείς —
μεταβολή τζιαι φεύκεις.

Τζιαι πάει εσσω ΄τζυνηός
Τζιαι τον ρωτάει τζιαι ο γιυός
Πως πηεν ούλλη μέρα
Ετο λαλεί του να σου πώ
Εβκήκα εξω με σκοπό
Να πάρω ΄ναν αέρα



Τζίκλα με σκούρες πινελιές,
Που τρώεις σσύ̆ννον τζιαι ελιές,
Τζι’ έρκεσαι τον σιειμώνα.
Τζιαι πιάννουν σε πας τα βερκά,
Τα δίποδα που εν θερκά,
Μέσα στον ελαιώνα.

Δύχτι που την παραμονή,
τζιαι μιχανούθκια με φωνή,
να σε παραπλανίσουν.
Τζι’ άμαν εσύ παγιδευτείς,
εις’ το τιάνι τους ευτύς,
με λάδι θα σε ψήσουν.

Θουκής 10 Δεκεμβρίου 2025

Nokia τριανταδύο δέκα

 

Ήρτες εψές στον ύπνο μου τζι΄ είμουν εις την πλατεία,

τζι’ ο Αντρουλλής στον καφενέ είσιεν μας πελατεία.

Ο ένας ΄λάλεν για το κτι, τζ’ άλλος για το κτωσιέρι,

τζιαι κάποιος που ’ταν έξυπνος το TikTok αναφέρει.

Λαλεί τους τζιαι ο Μάριος: «Στο Facebook εν ούλλα·

τα νέα, με τα σχόλια, το like τζιαι η καρτούλλα».

«Βρίξε τζιαι άκουσε!» τζιαι με φωνάζει του ο Στάχης,

«Τα stories πας το Instagram, ποσκόλιον μιάλον να ’σσιεις!»

Τζιαι πολοάτε άξιππα τζ’ είπεν το Μιχαλούιν:

«Μόνο το Χ ακολουθώ, πέτε μου: πως εν χούιν;»

Λαλεί τους τζιαι ο Κωσταρής πως έχασε τον ύπνο:

«Στο YouTube που το χάραμα, ξιάννει τζιαι το δείπνο».

Τζι’ ο Νικολής που άκουεν για ώρες πριν να βέξει,

είπεν τους: «Sorry χωρκανοί, εν ισκαμπάζω λέξη.

Στο Viber, στο WhatsApp, Messenger η γεναίκα…

Εγώ έχω το Nokia τριανταδυό δέκα!»

Θουκής, 6 Δεκεμβρίου 2025

Αναφωτία

Ποιόν έν’ πο τζείνο το χωρκό που τζ΄η ελιά αγαπά το,

τον πέρτικο τζιαι τον λαό τον κάμνουσιν στιφάτο;

Με το ζουμίν του σταφυλιού, ζιβάνα τζιαι κιοφτέρκα,

σιουσιούκκον μα τζιαι παλουζέ, δάκτυλα, καττιμέρκα.

Το γάλα κάμνουν όξυνο, τζιαι τραχανάν γευσάτο·

ζεστόν σε πιάτον με το τρι, χαλλούμιν μυρωδάτο.

Την αναρίν ανάλατην, ποβούτουρα στον βάζο,

ψουμιά, κουλλούρκα πρόσφορα, σπιδκιάσιμα ΄γοράζω.

Τζιαι κάθουμαι στον καφενέν τζιαι παραγγέλλω φρέτο

καφέ αμερικάνικον, φραπέ, τζ΄ό,τι τζι΄αν θέλεις πε το.

Άτζιαπις έν’ ο Μαζωτός; μπορεί η Αγγλισία;

Μεννώγεια; ξα’ Αλαμινός; Ίσως Αναφωτία;

Τούντον έν’ που ’ναι το χωρκό ,τζι΄ ένει το πιο ωραίο.

Αν δεν το καταλάβετε… το είπα τελευταίο

Θουκής 3 Δεκεμβρίου 2025