Σαν σηκωστείς που το πωρνό (πορνό)

 

Σαν σηκωστείς που το πωρνό (πορνό)

Κλείσε το ττελεβίσιον

Τζ΄άκου εμένα που γερνώ

Να πιάσεις δρόμο ίσσιον

Στην φύση για περπάτημα στον καθαρό αέρα

Να ζήσεις ως τα εκατό

Τζιαι δέκα πάρα πέρα

Άνθρωπος που φημίζεται

 

Να φάμε κοκορέτσι.

Στο καφενείο του Αλή
η ιστορία μας λαλεί,
θέλει ο νους μας «βίτσα»,
γιατί τα «εθνικά» μυαλά,
σαν είχαν ούλλα τα καλά,
χάσαν μισή βαλίτσα.

«Απελευθέρωση» τωρά,
«πιππίλλα» γίνει στα μωρά,
να ρέξουμεν τα τέλεια,
που Ισαάκ τζι’ ο Σολωμού,
πεθάνασιν του σκοτωμού
τζιαι φύαν τα κοπέλια.

Τους στίχους τούτους σας λαλώ
τζιαι «πατριώτες» προκαλώ,
να γράψουν «πως τζιαι έτσι»,
να φτάσουμε στον Καραβά
τζιαι στην Τζερύνεια με χαβά,
να φάμε κοκορέτσι.

Θουκής Κυριακή, 16 Αυγούστου 2026

Η φύση γεριμώνει

 

Έχω μια λίμνη πον κρυφή τζιαι πίνουν μόνο φάσσες,
μήτε λαοί κοντεύκουν της, ούτε τζιαι οι μπεκάτσες.
Εν μες τα πεύκα, στον οσιόν, μες τε σιηνιές γυρόν της,
θρουπιά, μαζιά τζιαι σπαλαθκιές σιεπάζουν το νερόν της.

Τζι’ ούλλες οι γκριζόασπρες σιαίρουνται την ποτίστρα,
πο ’ν’ νακκουρίν μιτσόττερη που γαουροτζυλίστρα.
Λούνουνται, πιτσικλίζουνται τζιαι κάμνουν παναύρι,
τζιαι τζυνηοί γυρεύκουν τες χωσμένοι σε τσιατήρι.

Στο ξύπνιο ονειρεύκουνται, στον ύπνο τους θωρούν τες,
σηκώνουν το σιεπέττο τους, στοσιεύκουν τες — μα πούντες;
Ήντα σας φταίξαν τα πουλιά, ρε μάγκες πουλλοκτόνοι;
Δώστε παμό, αφήστε τα, τζ’ η φύση γεριμώνει.

P.S. Την λίμνη τούτη την λαλώ ότι στον νου μου λάχει,
τζιαι πάσιν τζιαι γυρεύκουν την στον χάρτη κάποιοι βλάχοι.

Θουκής — 13 Αυγούστου 2026