Εκόντεψε η μέρα σου, καταραμένο ζώο,
πού ε να φάεις σιηπεθκιά, σαν κάμνεις το αθώο.
Τρώεις στη φύση τον σανό, κριθάρι τζιαι σιτάρι,
αφήνεις πλάσμα νηστικό, επήραν σε χαπάρι.
Οι τζιηνιοί πανέτοιμοι, σε παγανιά θα πλώσουν,
το κότσινο το κρέας σου με σκάγια θα το ζώσουν.
Τζι’ αν δεν δοκούσιν πάνω σου, πκιον νηστιτζιοί θα πέσουν,
τζι’ αντί κριάς που το πρωί, λαχανικά θα σσιέσουν!
Θουκής 13/102026
