ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ

ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ

WELCOME AND EΝJOY

31 August 2014

Του έρωτα τ΄ελάττωμα

Του έρωτα τ΄ελάττωμα

ΖΕΙΠΕΚΚΙΚΟ



Αντρούλλα :Που ήσουν άντρα μου εψές
                      Θέλω να μάθω τώρα
                      Πάντοτε  ψέματα μου λές
                      Ήτανε τρεις η ώρα



Ττοουλής :   Σου χέζω είκοσι φορές
                      Σου κλάνω άλλες δέκα
                      Δεν θα σου δίνω αναφορές
                      Που πάω  βρε γυναίκα



Αντρούλλα :Ολόΐσια  στην μάνα  σου
                      Μαζευ΄τα  πράγματα σου
                      Δεν είμαι εγώ η δούλα σου
                      Να πλένω σώβρακα σου



Ττοουλής :    Ξέρεις πως έχω κατοχή
                       Σφαίρες και το G3
                       Βώβωσε βγάλε σιωπή
                       Πριν κάμω αμαρτία



Αντρούλλα :Ανάθεμα την μοίρα μου
                       Ανάθεμα σε μένα
                       Παντρεύτηκα  στα νιότη μου
                       Τον άχρηστο  εσένα



 Ττοουλής :   Σαν είσουνα στην μάνα σου
                       Υπέρβαρη και κρύα
                       Στα  ξαφνικά τρομάρα  σου
                       Μου έγινες κυρία




Αντρούλλα :Δεν έχεις ούτε μια δουλειά
                      Ελεεινέ κοπρίτη
                      Μόνοχα με ψωμί κ΄ ελιά
                      Ζούν  τα μώρα στο σπίτι



Ττοουλής :   Δυο κάλυκες στο πάτωμα
                      Και δυο κορμιά στο στρώμα
                      Του έρωτα τ΄ελάττωμα
                      Τους έστειλε στο χώμα



Θουκής 30 Αυγούστου 2014

24 August 2014

Αγκρίστηκε η μούλα μου

Αγκρίστηκε η μούλα μου ,  τζι΄έκαμε κλαμουρού
 Εν τζιαιν  η πρώτη  της φορά
Με   τούντη  συμπεριφορά
γυρίστηκε  της  χού

Μουλάρωσε εις το λεπτό  ,  τζ΄ εκρέμμασε τα μούτρα
Σαν  να  τζιαι  ήτανε  κτηνό
Γαούρι , Α- λόγο  φτηνό
Μ΄ άσσιημη  φάτσα , μούστρα

Να ΄ταν μορόν  αγουερόν  , δεν θα ΄σιεν  έτσι χούγια
Έτσι με  το παραμικρό
 Βκάλει σου φάρμακο πικρό
Άμαν την  πιάνει  μούγια

Τζι΄ εμένα με στεναχωρεί  ,  μέσα μου πλώνει λύπη
Πείτε μου ένα  γιατρικό
Να σταματήσει το κακό
Να κόψει το αήπι


Θουκής 24/8/2014

14 July 2014

Να πέψεις την κινέζα


Βούττημαν ήλιου τζι΄ ύστερις  , τζιαμέ πον να δροσιάσει
τζιαι στα βουνά του Μασσιαιρά
της δύσης  η οροσειρά
σαν την φωδκιά θα  μοιάσει 

Βάωσε τζιαι ρομάνισε , δύσε τζιαι τα μαντάλια
Βαρ΄την μαντήλα λυερή
τζιαι τράβα στην Αγκαττερή
τζιαι κόψε πορτακάλια

Βαρ΄το καντάρι σε κορμό , αντί για  μαναβέλα
τζιαι ζύασ ΄τα προσεκτικά
σούμαρε  τα  λογιστικά
μεν πάθεις καμιά γκέλα


Έσσο της Όλγας έπαρτα , Γιαλλοβουνάρων δέκα
εν τζιαιν η πρώτης της  φορά
τα φέρνει Σκάλα μια χαρά
γιατ΄εν καλή γεναίκα 


Μ αν δείς τζιαι δυσκολεύκεσε , γιατ΄ είσαι πτώμα τέζα
το  νύσηι σο ΄ν λουστραριστό
το δέρμα σου πολλά  λεπτό
να πέψεις την κινέζα

Να πάει μες τον λάλλαρο ,  με αμπαζιούρ καππέλο
χωρίς να βκάλει μια μιλιά
να΄σιει στην  φάτσα μαντηλιά
της αγροδκιάς μοντέλο


Θουκής  14 Ιουλίου 2014

27 June 2014

Λόγια χωρίς μιλιά



Βρισκόμαστε εις το beach club , με την Μυρτώ  , την Έλφη
Μ΄ ανάταση  το κινητό , να βκάλουμε μια Selfie
Ου έβκηκε πολλά καλή , κοίταξε κόρη , ώου   
Ανάρτησ΄την  στο status σου  ,  tag me έτσι  για  show
Η Μάκια τώρα βρίσκετε , cafe σε στυλ τους  Γάλλους
Μ΄ Ανδρέα , Κώστα τζιαι Γιαννή  , μαζί με πέντε άλλους
Η Κλαίη  εις  στον Πρωταρά  , η Στάλω  Αγιά  Νάπα
Μαριώ στην πόλη Χρυσοχούς , ο Σταύρος  εις στην μάππα
Τωρά  ηρτά  που τον γιατρό ,  τζιαι τούτον εν τo scan  μου
Δείτε το είμαι  έγκυος  ,  φατσόφιλοι  τζιαι fan μου  
Η φώτο με τα  νύσια  μου , είμαι εις την νυχούν μου
Τα ζαρωμένα  δάκτυλα ,  τζιαι τα κοντά  φακκούν μου
Είμαί  αεροδρόμιο , τζιαι πάω Σεϋχέλλες
Θα σας κρατώ ενήμερους , κοπέλια τζιαι κοπέλες
Είμαστε εις το restaurant , είμαστε στην ταβέρνα
Κόπιασε Παύλο  Θόδωρε , και τα ποτά μας κέρνα
Είμαι μέσα στο facebook ,  sto candy crush τζιαι παίζω
Τώρα είμαι στο  toilet  , σφίγγουμε μα δεν  χέζω
 Xo, xo, Χα χα χα,  χι χι  χο, καρδούλες και φιλιά ♥♥♥♥ JJJ
 Ζούμε στην νέα εποχή,  λόγια χωρίς μιλιά  
Θουκής 27 Ιουνίου 2014
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Logia xwris milia 
Eimaste eis to beach club , me thn Myrtw  , thn Elfh
M΄ anatash  to kinhto , na vkaloume mia Selfie
Ouaou evkhke polla kalh ,   koitakse korh  wou 
Anarthsthn  sto status sou  ,  tag me etsi  show
H Makia twra vriskete , cafe se styl tous  Gallous
M΄ Andrea , Kwsta tziai Giannh  , mazi me pente allous
H Klaih  eis  ston Prwtara  , h Stalw  Agian  Napa
Mariw sthn palh Xrysoxoys , o Stayros  eis sthn mappa
Twra  hrta  pou ton giatro ,  tziai toyton en to scan  mou
Deite to eimai  egkyos  ,  fatsofiloi  tziai fan mou 
H photo  ta nysia  mou , eimai eis thn nyxoyn mou
Ta zarwmena  daktyla ,  tziai ta konta  fakkoyn mou
Eimai  aerodromio , tziai paw Seyxelles
THa sas kratw enhmerous , kopelia tziai kopeles
Eimaste eis to restaurant , eimaste sthn taverna
Kopiase Paylo  THodwre , kai ta pota mas kerna
Eimai mesa sto facebook ,  sto candy crush tziai paizw
Twra eimai sto  toilet  , sfiggoume ma den  xezw
 Xo, xo, Xa xa xa,  xi xi  xo, kardoyles kai filia ♥♥♥♥ JJJ
 Zoyme sthn nea epoxh,  logia xwris milia  

25 May 2014

Η λογική Παράλογη


Εππήδησε η Λογική που τον βραμόν   τζιαι βούραν
Τζιαι μες τα αγκάδκια έδωκεν, μέσα σε μια παλλούραν
Γιατ΄ έθελεν την προσοχή   γιατ΄ έθελε  ρεκλάμα  
Εγίνην  ολογαίματη  τζι΄ αντάκωσε το κλάμα
Κλάμα κρυφό να φαίνεται πως είναι  στα καλά της
Άμπας τζιαι πούν  η λογική,  εχάσε τα μυαλά της
 
Μα ΄βκήκεν  ποιόν  το  λακκιρτίν  , τζι΄οσοι τ΄ακούσαν  είπαν
Μπορεί  να φύουν οι πληγές  μαν να της φήκουν  τρύπαν
Θουκής 25 Μαΐου 2014

6 April 2014

Πορνό πορνό

Είμαι Κυπραίος βρε εγιώ, τζι΄είμαι τζιαι κοψονούρης
Ψεύτης είμαι  παμπόνηρος, κλέφτης σκέτος  γκιαούρης
Του γνώριμου του άγνωστου του γείτου μου χρωστώ του
Παιζώ με την συμπόνια του, του κόσμου τζιαι λαλώ του
-Την κάρτα μου την έβαλα, στην μηχανή αφέντη
 Τζι΄ έμεινα απένταρος ,γιατί ερούφησεν τη
Δώς΄μου φαί για να χαρείς , τζιαι γιώ  σσυλλοπεινάω
Τζιαι αύριο πορνό πορνό , πληρώνω ΄τι χρωστάω
Τζιαι όσα θέλω  μετρητά , χρειάζονται τζιαι τζείνα
Λαλώ κάποιους αχάπαρους , εμείνα που πεζίνα
Τζιαι δανικά τζι΄ αγύριστα, ζητώ μα δεν το λέω
Τζι΄άμαν σκεφτώ πως καρτερούν, γελώ αντί να  κλαίω
Είμαι μια ράτσα άπαιχτη ,πον έσσιει να μου μοιάσει
Τζι΄οι  άλλοι που αντρέπουνται, δεν έχουσιν να φάσει
Στο σιόνι χρέη γράφω τα ,τζι΄εγγύηση ο λός μου
Τσίπαν πάνω μο΄ εν έχω, τζι΄ο κόσμος εν δικός μου  

Θουκής 6 Απριλίου 2014

14 March 2014

Τα Εικοσιδκυό Λόγια


Τα Εικοσιδκυό Λόγια
Αυτούς τους στίχους τους έμαθα από την μακαριστή μητέρα μου Βασιλική Παπαγεωργίου (1920-2007) το γένος Αντώνη Καραγιώργη από την Αναφωτία.


© Γεώργιος Παπαγεωργίου

Ένα του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Ένας Θεός μας έπλασεν, τζιαι μιας ημέρας γέννα
τζιαι μιας ημέρας βάφτισμαν, ήτουν Θεού γραμμένα

Δύο του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Δκυο μάθκια τ’άχεις λυερή, τζιαι τες καρκιές μαραίνεις
τζι’άδικα να με τυραννείς, τζιαι δεν με αποθαίνεις

Τρία του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Τρεις χάρες σού’δωσε ο Θεός, σαν την Αγιά Τριάδα
στα κάλλη τζιαι στην ομορκιάν, τζι’ούλλην την νοστιμάδα

Τέσσερα του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Τεσσαρακάντουνος σταυρός, κρέμμεται στον λαιμόν σου
τζι’ούλλοι φιλούσιν τον σταυρό, τζι’εγιώ το μάουλλο σου

Πέντε του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Πέντε φορές λιόννουμαι, γιανί μου την ημέρα
Δκυο το πρωί δκυο το βραδύ, τζιαι μιαν ντ’α γύρει μέρα

Έξι του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Έξι κομμάθκια να γινώ, που τον μισόν τζιαι κάτω
αν βουληθώ τζιαι σ’αρνηστώ, μήλον μου μυρωδάτο

Εφτά του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Τζι΄ειςτους εφτά επήαμεν, μαζί σ’ένα σκολείον
σε μια τάξην εκάτσαμεν, στο ίδιο θρανίον

Οκτώ του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Τζι΄εις τους οκτώ αγάπη μου, είχα σε στο πλευρόν μου
τζιαι σου εθκιάβαζα συχνά, γιατ’είχα τον σκοπόν μου

Εννιά του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...
Εννιά μήνες σε βάσταχνε, η ακριβή σου μάνα
σ’ανάγιωσε σ’ανάθρεψε, να ππέφτουμεν αντάμα

Δέκα του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Δεκάτιζε τα λόγια σου, λάλε τα δέκα-δέκα
μεν πάεις ως τα εκατόν τζιαι παίρνω σε γεναίκα

Ένδεκα του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Έντεκα ήρταν τζι΄είπαν σου, πολλύν κακόν για μένα
τζι’εκρώστεις τους αγάπη μου, τζι’αρνήστηκες με μένα

Δώδεκα του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Δώδεκα αηδόνια κελαηδούν, πουκάτω στον λαιμόν σου
κοίταξε κόρη τζι’έπαρε, τον αγαπητικόν σου

Δεκατρία του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Δεκατρία μερόνυχτα, γυρίζω να ΄βρω κλίμα
να μας ιστεφανώσουσιν να φκούμεν πό’να κρίμα

Δεκατέσσερα του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Δεκατεσσάρριν φράντζικον, σου στέλλω το χαπάρι
τζι’αν είσαι ταίριν σπλαχνικόν άλλον ΄πο μέν μην πάρεις

Δεκαπέντε του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Στους δεκαπέντε λέω σου, έχεις την άδειαν μου
για να σκεφτείς τζιαι να μου πεις, να σάσσω τον νοτάν μου

Δεκαέξι του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Η ελικία σου εν μικρή, λαλείς στους δεκάξι
καμμιά δεν επαντρέφτηκε, που την δική σου τάξη

Δεκαεφτά του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Επάνω στους δεκαεφτά, να το ενζωγραφίσεις
γιατ’ήρτεν πλέον ο καιρός, που θα με τυρρανίσεις

Δεκαοκτώ του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Δεκαοκτάραν αγαπώ, πον’άσπρο περιστέρι
τζιαι μοιάζει της αγάπης μου, τζιαι να γινούμεν ταίρι

Δεκαεννιά του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Επάνω στους δεκαεννιά, ζωή ψυσσιή τζιαι φως μου
έλα να ζήσουμεν τα δκυο, πο’νει χαρά του κόσμου

Είκοσι του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Τζι’η νέα πας τους είκοσι, πρέπει ναν΄ παντρεμένη,
για να χαρεί την παντρειάν, τζιαι να ΄νάι ευτυχισμένη

Εικοσιένα του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Εικοσιένα μιναρέ, θα κτίσω αππεσωθκιό σου
για να κοιτάζω να θωρώ, τον άσπρον τον λαιμόν σου

Εικοσιδύο του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Σαν κοσιθκυό τραντάφυλλα, η νιότη σου μυρίζει
τζιαι σκοτωμένο να τον δω, που σε σφικταγκαλίζει

 Και εδώ τα εκατό λόγια


9 March 2014

έτσι θα 'θελα να περνώ



https://www.youtube.com/watch?v=GeK_6MCMmdA


Κάποιος γνωρίζει πληροφορίες γι΄ αύτο το τραγούδι "και έτσι το θέλω να περνά και έτσι θα 'θελα να 'ναι"
έτσι θα 'θελα να περνώ έτσι θα 'θελα να 'ναι να ξημερώνουν οι αυγές και

μεθυσμένος να 'μαι (ή ευτυχισμένος)


ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΣΤΡΑΤΙΏΤΗΣ ΤΟ 1940 ΜΗΠΩΣ ΞΕΡΕΙ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΙΑ ΤΟΥ

ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ



https://www.youtube.com/watch?v=GeK_6MCMmdA







6 March 2014

Σιχαίνομαι

Σιχαίνομαι τα πρόβατα ,
 σιχαίνομαι τ΄αρνιά
Τα σάλια τους  σαλίγκαρους
 σε τούτο τον  ντουνιά

Τους  οπαδούς , τους αυλικούς
τους σφόγγο -κολαρίους
Το σάπιο το απόστημα
 τους δήθεν τους Αγίους

Σιχαίνομαι τα χρώματα
τους ύμνους , τα πανιά
Εσένα που σε έκαμαν
 πιόνι τους με μια

Τους κλέφτες τους αμαρτωλούς
 του μέσου του  πλαγίου
Που έκαμαν τη χώρα μου  
το στάβλο του Αυγείου


Θουκής  6 Μαρτίου 2014 

23 February 2014

Τα σύννεφα

Δκυό σύννεφα συγκρούστηκαν 
τζιαι  κεραυνός εβκήκεν
τζι΄ ευτύς άλλο ΄να  σύννεφο
στην μέση τους εμπήκεν

Σύρε ρε πίσω  που δαμέ 
τζιαι θα σε κάμω μαύρο
δεν είμαι  ΄γιω της ράτσας σου 
είμαι που άλλο ταύρο

Εγίνην  μια νεκατωσιά 
μια μπόρα με χαλάζι
τζιαι όσοι  ήτουν στον γυρόν 
εκάμνασιν το χάζι

Τζι΄ ένας αέρας φύσησε 
όπως  ετσακωνούνταν
τζιαι ο βορκάς  τα σκόρπισε 
εφόσον αιωρούνταν

Θουκής 23/2/14

4 February 2014

Βάρα τον

Βάρα τον βάρος βάρα  τον , τον γάρον τον Κυπραίον
Τζι΄αν δεν σηκώσει κρεμασ΄τον
Ανάποδα τζιαι έκαστον
Πιασ΄του σφικτά τον πέον

13 January 2014

Τον άππαρο τον ζέγνουσιν , μπροστά που το αμάξι

Σαν παντρευτείς Θανάση μου, τζιαι κάμεις κοπελούθκια
Τες  συμβουλές σου  κάμε  τες , για λόου τους τραούθκια
 Μ΄  άν  τύχει τζιαι να  κάμεις γυιό , με όνομα Βασίλης
Τούντα μοντέρνα που λαλείς , να του τα παραντζιείλεις
Τζι΄άν κάμεις κόρην  ύστερεις , τζιαι βκάλεις την Νεφέλη
Άφησ΄την  ναν΄ ξαπόλυτη , να κάμνει ότι θέλει
Όμως εγιώνι έσσω μου ,θέλω να έσσιει  τάξη
Με  ηθική τζιαι   σεβασμό  ,στα λόγια τζιαι στην πράξη 
Να φας να πιείς εν φυσικό  , ΄κομα  τζιαι ν΄ αγαπήσεις
Μ΄αν τρώεις με τα σιέρκα σου , τα μούτρα σου θα γρύσεις
Το κάθε τι στην ώρα του ,με ήλιο θα χαράξει 
Τον άππαρο  τον ζέγνουσιν ,μπροστά που το  αμάξι
Θουκής 14 Ιανουαρίου 2014

7 November 2013

Μήτσιος ο πολυβραβευμένος ποιητής

Ένας ακόμα υπηρέτης της Κυπριακής μας λαϊκής ποίησης, ήταν και ο Δημήτρης Αντωνίου,πιο γνωστός στους γνωστούς και φίλους ιδιαίτερα στον Κύκλο των ποιητών,ως ο Μήτσιος. Γεννήθηκε στην Αναφωτία της επαρχίας Λάρνακας την 1/12/1923 και απεβίωσε την 17/10/2003. Ο Μήτσιος απέκτησε έξι παιδιά από τρεις γάμους.
 Ο Μήτσιος ίσως είναι ο μόνος Κύπριος Λαϊκός Ποιητής, που το επάγγελμά του ήταν ποιητής. Από αυτό ζούσε πουλώντας τα ποιήματα του καθώς και πιδκιάβλια και αλετράκια που έφτιαχνε ο ίδιος. Θεωρείται πολύ δυνατός ποιητής, αφού από το 1953 μέχρι το 1987 στους διαγωνισμούς του Κατακλυσμού στη Λάρνακα έπαιρνε το πρώτο βραβείο. Πάρα πολύ υλικό από τα γραφώμενα  του χάθηκαν, εμείς όμως θα παρουσιάσουμε δείγματα της ποίησής του,
 από αυτά που διασώθηκαν.
 ΗΡΤΕΝ Ο ΧΑΡΟΣ ΕΣΣΩ ΜΟΥ
 Ήρτεν ο Χάρος έσσω μου, τζι’ έφερεν το χαπάρι,
εζήτησεν μου την ψυσιήν, μαζίν του να την πάρει
Δως μου δκυο μέρες άδειαν, να πάω να γυρίσω,
να ξαναδώ τους φίλους μου να τους ποσιαιρετήσω.
Τζιαι να το πω τους συγγενείς, ούλλοι τους να το ξέρουν,
άμαν πεθάνω τζι’ύστερα, τα μίζαρα να φέρουν.
Έκλαψεν τζι’αναστέναξεν, εία τον ελυπήθη,
τζι’ έναν σημάϊν μό’ βαλεν, να φαίνεται στα στήθη.
Έσιηψεν τζι’είπεν μου κρυφά, δκυο λόγια μες το φτιν μου,
τζιαι σαν εσυντυχάνναμεν, εχάθην που καρτζιίν μου.
Στες τρεις ημέρες την αυκήν, πιάννω τσάππαν τζιαι φτιάριν,
τζιαι έφκαλα το μνήμαν μου, νύχταν με το φεγγάριν.
Εστράφηκα στο σπίτιν μου, τζι’έππεσα ποσταμένος,
τζι’άκουσα έναν βουννισμόν, ήρτεν κοντά μου ξένος,
ήταν ο Χάρος δίπλα μου, κατάμαυρος ντυμένος.
Λαλώ του καλώς όρισες, ούλλον για σέν ελάλουν,
εν τζιαι το μνήμαν έτοιμον, μέσα πον να με βάλουν
Εν τζιαι τα μίζαρα δαμαί πον να με νεκροντύσουν,
είπα το τζιαι τους χωρκανούς, τζι’ ούλλοι εν να ξαρκίσουν,
τζιαι μες τες στράτες του χωρκού, να με ξαναγυρίσουν.
Τωρά εν νάρτει τζι’ ο παπάς, μαζίν του τζι’ένας ψάλτης,
τζιαι την καμπάναν του χωρκού, θα παίξ΄, ο καντηλάφτης.
Εκράταν το μασιαίριν του, έξω που το θηκάριν,
λαλεί μου μείνε ήσυχος, τζιαι δκιω σου τζι’άλλην χάρην.
Λαλώ του φκαριστούμεν σου, για τουν την καλοσύνη,
μα πε μου ποιος εμπόρεσεν, πας τουν την γην να μείνει;
Εία τον Χάρον δκυο φορές, τζιαι σύντυσιεν μαζί μου,
όμως εν να τον καρτερώ, γρωστώ του την ψυσιή μου
Τζι’αμαί πον να με θάψουσιν, έθθελω μοιρολόγια,
στο μνήμαν μου να γράψουσιν, μόνον τούτα τα λόγια.
Που χώμαν εγινήκαμεν, στο χώμαν παρπατούμεν,
τζιαι πάλε χώμαν μες την γην, εν να ξαναγινούμεν.

ΕΡΩΤΙΚΑ ΔΙΣΤΙΧΑ
Όπως την Αίτναν που τζιυλά, η λάβα σαν καμίνιν,
έτσι το γαίμαν μου χογλά, άμα βρεθώ με τζιείνην.

 Όσον γρουσάφιν έσιει γη, δκιαμάντια τζιαι ασήμιν,
νάρτουν να μου το φέρουσιν, εν τη αρνιούμαι τζιείνην.

Στην πόρταν της να στέκεται, τζιαι να μου πει ελάσσω,
 τζιείνη φιλίν τζιαι γιω ψυσιήν, να δέχεται αλλάσσω.

 Ευχαριστούμε τον Γεώργιο Καραγιώργη, συγχωριανό του ποιητή που μας πληροφόρησε και μας προμήθευσε ποιήματα του ποιητή. Χαμπής Αχνιώτης

Διαβάστε περισσότερα στο OpsiNews: Μήτσιος ο πολυβραβευμένος ποιητής http://www.opsinews.com/?p=10097

3 October 2013

Κούκλα με τα μούσια

Αγράμματοι ,εγγράμματοι με μάστερ πτυχιούχοι
Μιτσιοί , μιάλοι  αμπάλατοι της λογικής οι μνούχοι
Μουγιάτζιστοι, μαμμόθρεφτοι, φλώροι κομπιουτεράες,
Σμαρτοτηλεφωνάκηες,  τζιαι αππατ  σκατάες
Λαλείτε  είστε  Έλληνες με περισσό  καμάρι
Τζιαι  γράφετε μηνύματα  σε ότι σας γουστάρει
Σύρατε  τα ελληνικά στην πάντα  τζιαι  το ράφι
Τζαι κρίνκλισσς λαουρνέζικα , το δάκτυλο σας γράφει
Κάματε  την Ελληνική , την όμορφη την πλούσια
Ρακένδυτη  αγνώριστη  μια κούκλα με τα μούσια


Θουκής 3 Οκτωβρίου 2013

18 September 2013

Μικρέ γλυκέ μας ήρωα , μεγάλε μας Βαγγέλη

Στο καλημέρα της ζωής
 στο φώς απ΄ το σκοτάδι 
Στο πρώτο  σου  χαμόγελο
στης  μάνας σου το  χάδι
Ήταν για σένα άδικοι

μαύροι γραμμένοι  όροι
 Να περπατήσεις Γολγοθά
στο άνθος σου  αγόρι
Μα  ΄σουν  εσύ  ο νικητής
 που  πάλεψε με θάρρος
Σ΄ έναν αγώναν άνισο
που΄ναι   φονιάς ο χάρος
Κι΄ έναν  πρωί   τα έκανες
 φτερά τα δυο σου χέρια
Πέταξες πάνω κι΄ έγινες
 αστέρι μες τ΄ αστέρια
Να βρίσκεσαι τώρα  ψηλά
 να  σε φυλάν΄  αγγέλοι
 σε θέση στο παράδεισο
 γιατ΄ ο  Θεός το θέλει
Μικρέ γλυκέ μας  ήρωα
 μεγάλε μας  Βαγγέλη
18/9/13
Αιωνία η μνήμη σου

26 August 2013

Καρκίνου τροφοδότες

Ένα πουλί πετούμενο το όμορφο σιαχίνι
μέσα στην πόλη  κατοικά
διερωτούμαι τελικά
ποιού να ΄ναι η ευθύνη

Κάθε πρωί τζι΄απόγευμα  ακούται η λαλιά του
σαν κάτι θέλει να μας πεί
εμάς με δίχα αντροπή
με τούντη τσιτσιβκιά του

Τζι΄εκάμα του μετάφραση στον αναστεναγμό του
με σύχρονο μεταφραστή
ελεύθερα να εκφραστεί
να βκάλει  τον καμό του

Τζιαι είπεν  με παράπονο  τζιαι μιάλη νοσταλγία
που τα βουνά τζι΄κάτω τζιεί
πως τον κατάντησαν να ζιεί
σε πολυκατοικία

Οι άνθρωποι οι αίτιοι που ούλα τα φροντίσαν   
σιγά σιγά με τον τζαιρόν
στο περιβάλλον του γυρόν
τροφή δεν του αφήσαν

Μήτε κουφήν  με ποντικό μήτε μια σιελοντρούνα
ξυλιψασιν του το φαϊν
τζιαι εν είσσιεν ούτε μαλαϊν
ας εν τζιαι παπαρούνα

Η πείνα το εμάστιζε του προκαλούσε ζάλη
τζι΄αμαν το θώρεν τζιυνηός
ο άγγονας του για ο γυιός
του ρίχνασιν καπάλι

Τζαι  έτσι  εσυνέχισε  το γοερό του κλάμα
τζιαι λάλεν για τους γεωργούς
της μόρφωσης μας τους αργούς
παραγωγούς ρεκλάμα

Πως ούλλο τζιαι ψεκάζουσιν με μάσκα εις τα μούτρα
ψατζιεύκουσιν ούλλην τη γην
να βκάλουσιν παραγωγήν
τζιαι να πουλούσιν μούστρα
 
Για κέρδος τζι΄ ανταγωνισμό  δκιούν της ψατζιής τζιαι άφτει
σκοτωνούσιν τα ζωντανά
κάμαν την γεύση τραχανά
ποιότηταν που  βλάφτει

Η μόνη έννοια πόχουσιν πως εν να θησαυρίσουν
σαν να΄ναι  η στερνή  γενιά
βάλαν στο σύστημα  πανιά
ζωή να μεν αφήσουν

Ευθύνονται οι αίτιοι , οι σύγχρονοι  αγρότες
με φρούτα με λαχανικά
ξελίκτηκαν  κανονικά
καρκίνου τροφοδότες

Θουκής 27/8/2013 1:40:41 πμ