ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ

ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ

WELCOME AND EΝJOY

21 July 2015

Πρόσεχε που τους Δαναούς


3 July 2015

Ριξε ΄να δάκρυ


Ριξε ΄να δάκρυ στο γυαλί, να ΄βγεί ΄χηρό το όχι

το νήμα  με τους δανειστές , να κόψεις με την κόγχη

Κι  αν δεν τα  υπολόγισες , και βγεί το ναι στην κάλπη

Τότε να πας να κρεμαστείς , και να  θαφτείς  στην λάσπη

Θουκής 4 Ιουλίου 2015

29 May 2015

Το Facebook


Του καθ΄ ενός ο πόνος του , τζιαι  τ ΄αποθημένα
Βρήκασιν διέξοδο , στον τοίχο τον΄ γραμμένα
Ο ένας μας πληροφορεί , τζι΄ο  άλλος μας μορφώνει
Κάποιος μας ψυχαγωγεί , τζι ΄  άλλός μας  παλαβώνει  
Ναρκισσιστές εγωιστές ,  την φάτσα τους προβάλλουν
Τζιαι κάποιοι κουτοπόνηροι ,  like σε ούλλους βάλλουν
Για marketing ανάρτηση  , προς  αύξηση στους τζίρους
Για γλείψιμο τα σχόλια , για ανέβασμα του κύρους
Ποιήματα τζια γνωμικά,  τσιατίσματα  τζιαι άλλα
Ατάκες βίντεο  ευχές  ,  τζι΄ εν΄  η ζωή μας γυάλλα
Υπάρχουν τζι  προωθητές ,  που πάρατζει  κουντούν  τα
Για να τα δούν τζι φίλοι τους ,  που Πάφο ,Τζυπερούντα
Με greklish για ανορθόγραφα , δήθεν για ευκολία
Με δίχα τόνους γράψιμο ,  με κόμμα με τελεία
Τώρα πίνω  έναν  καβέν ,  and  I am relaxing now
Η  φώτο με τον σσιύλλο μου , τζι΄ο κάττος κάμνει νιάου
Η κόρη μάνας δείχνει τα ,  τ΄ αγκόνι στην στετέ του
Τζιαι ούλλοι  εθιστήκασιν ,   βαθκιά μες την κελλέ τους
Υπάρχουν τζιαι  οι ποιο πολλοί , που δεν ιντζίζουν πλήκτρο  
Που Κλειδαρότρυπα βουβοί ,   καμπάνες δίχα σείστρο
Δαμέσα είμαι γιώ  τζιαι συ ,  δυμένοι με τον σπάγκο
Καθένα με τ΄ αΐπιν  του,  τζιαι στον δικό του πάγκο
Τούτον εν πον το Facebook , για όσου δεν το ξέρουν
Φάρμακο για το Alzheimer , τζι΄σ΄ οσου «υποφέρουν »

 Θουκής 30 Μαΐου 2015

27 May 2015

Τον σπίτι των ονείρων μου

Ξεκίνησα από νωρίς , το σπίτι μου να κτίσω
Μ΄ένα ζεμπίλι όνειρα ,  μ΄ασφάλεια να ζήσω
Τους θεμέλιούς δεν πρόσεξα ,  ούτε τα υλικά του
Μονάχα η εμφάνιση , προτεραιότητα του  
Με φόρτσα το συναίσθημα , την λογική στον πάτο
Έβαλα την υπογραφή  ,  τζιαι εκοτσιάνιασα το
Τζι΄ αρκέψαν τα προβλήματα  , να βκαίνουσιν στην φόρα
Ύψαρος το υπέδαφος ,  τζι΄ο άμμος που την χώρα
Τζιαι με την πρώτη τη βροσιή ,  τζιαι με την πρώτη μπόρα
Το σπίτι των ονείρων μου ,  δεν άντεξε μια ώρα
Το πάθημα το μάθημα ,  τζι ΄αν δεν  ηξέρεις ρώτα  
Γνώση που  σ΄ έχω τωρά , να σε κατείχα πρώτα

Θουκής 28/5/2015

26 April 2015

Το ρατσιστικό


Φιλέ αν θες να παντρευτείς ,γεναίκα να αποκτήσεις
Ρώτα με μένα να σου πω , τι να παρατηρήσεις

Ψηλήν  κανκάραν  μεν πιάσεις , πον  ΄νάν σαν το καβάτζιν
Το σσιέρι της θαν΄  μιάν  ορκάν ,  τζιαι θα σου δκιά κουρπάτζιν
Κοντήν ποττέ μεν γελαστείς , ττάπος εν πον  της πότσας
 εν σβέρτικο το σσιέρι της , μανιακή  της ρότσας

Πασσιάν  αν μπόρεις  πόφυε  ,αχόρταην ,  μουρτάραν 
Στομάσσιν  εσσιει πύχαρον ,  τζιαι θα σε καμ΄αντάραν

Παστήν αν δείς πο΄γύρισε , κοκκαλιασμένη αγκάλη
Έσσιει κορμί κολάσιμο  , ξέρε θα σε ποβκάλει 
Άσπρη γεναίκα μεν σκεφτείς ,γιαούρτι ξινισμένο
σαν τον νεκρό το δέρμα της , κρυο-ξεπαγιασμένο

Μαύρη να  μεν το φανταστείς , κατράς με πέτρες άσπρες
Την φούκτα της εν να θωρείς ,τζι μέρες σον ΄να μαύρες
Μελαχρινή να παντρευτείς,  Κυπρέα σιταράτη
Να΄ σαι αφέντης έσσω σου , με την καρκιά γεμάτη

 Θουκής 26 Απριλίου 2015

 

20 April 2015

Στην γειτονιά μας την παλιά


Στην γειτονιά μας την παλιά, την μνήμη κούρσα παίρνω
Με τους  μιτσιούς να ΄ναι  σωρό
Χάνω την  μέτρα  τζι΄ απορώ
Τον νου μου λαγκουέρνω

Τα σπίδκια πληθαρόκτιστα, με την αυλή καμπόσην
 Τσάμπραν , ανόι , μαϊρκόν
Απόπατον τζιαι πλησταρκόν
Λούσα κουτσίν σε  δόσην

 Με δίχα τηλεόραση,  λάμπα στο φως η λύση
 Κάζιν δεν είσηεν ,  μα  νερό ?
Τρεχάτο ήτουν   δροσερό
Στου Πίππαρα την  βρύση

Τα δειλινά  εις το στενό,  να κάθονται  τζιυράες
Παρέα να χουν το σμυλίν
Κόσσινο  ,  ΄δράκτι  τζιαι σσυλλίν
Δροσιάν  μες τες πυράες
 
Η πούλια τζι΄ο  αυκερινόν ,  τζιαι τόσα  παραμύθκια
Που ΄ δκειά μας  η  Ανδριανού  
Τα έβκαλε που μες το νού
Τζιαι χάσκαμε  στ΄ αλήθκεια
 
Ούλλοι μιτσοί εις τον χωστόν , οσπού να σκοτεινιάσει  
Σκατούλλικα τζιαι ππιριλιά
Όσπου να βκεί  μια τσιριλιά
Της μάνας για να φάσει

Του χρόνου τούτον  τον τροχόν  , στρέψε Θεέ  μου πίσω
Δίχα  το άγχος της ζωής
Μόνο  μ΄ αγάπη  επι  γής  
 Παιδί να ξαναζήσω
Τζιαι ας  αποδημήσω

κούρσα = ταξίδι
λαγκουέρνω = βασανίζω
Τσάμπραν = σαλόνι
 ανόι = το πάνω δωμάτιο
 μαϊρκόν  = κουζίνα
Απόπατον  = αποχωρητήριο
 Πλησταρκόν = δωμάτιο πλυσίματος
Λούσα = στολίδια
 Κουτσίν = καθόλου
Κόσσινο  =  στρογγυλό σκεύος με ξύλινο συνήθως πλαίσιο και επίπεδο μεταλλικό διάτρητο πυθμένα, το οποίο συγκρατεί υλικά σε μορφή κόκκων
 ΄δράκτι  = αδράχτι   ξύλινο εργαλείο που μετάτρεπαν το μαλλί σε κλωστή
Η πούλια = σμήνος αστέρων
Ο  αυγερινός = Είναι το τελευταίο άστρο  που βλέπεις την αυγή και το πρώτο όταν έρχεται η νύχτα
 Η Πούλια και ο Αυγερινός» Λαϊκό παραμύθι
 Θουκής 20/4/15 

5 February 2015

Με λόγια μας κοπρίζουν

Διάζυγιο με λογική
πήραν μονίμως μερικοί
και στα στραβ΄  αρμενίζουν
Τον ήλιο βλέπουν γαλανό
κίτρινο  τον ωκεανό
στραβός  είναι  νομίζουν

 Έχουν την τρέλα συντροφιά
το ψέμα τους  Αγιά Σοφιά 
στο κάθε τι π΄ ορίζουν
Σπέρνουν στον άνεμο ευχές
στον διάβολο τις προσευχές  
και θύελλες. θερίζουν

Θα μας τρελάνουν δυστυχώς
ίδιοι είναι συνεχώς
τους γύρω τους ζορίζουν
Όλοι τους έχουμε ατού  
ζούνε   εδώ μα και  παντού
με λόγια μας κοπρίζουν

 Θουκής 4/2/2015
photo Ang.Ev

27 January 2015

Γιατί ?



Ένα πουλί αμέριμνο ,  καστανοκεντημένο
Στην φύση μες το πράσινο , τζιαι τρις΄ευτυχισμένο
Αντίκρισα στα ξαφνικά ,  διχά  να τ΄ αναμένω

 
Έτρωεν  τζιαι κακάριζε ,  το όμορφο ορτύτζι
Γιατ΄ είσηιεν ούλλα τα καλά ,  στον τόπο που τ΄ ανήτζει
Σαν ούλλων  των  πετούμενων , τζιαι  ζώων  το  μερτίτζι

 
Τζιαι ένα πλάσμα πάρα ΄ τζει  , πολλά  κατακομμένο
Ξερόπαστο   τζιαι άπλυτο  , στην φάτσα λυπημένο   
έψαχνε  μες τον κάλαθο , φαΐ για πεινασμένο

 
Εράϊσε μου την  καρκιά ,   τζιαι έπια με μιάλη σκέψη
Γιατι ? ρωτά  η  λογική , τζιαι  πα΄  να μου σαλέψει
Στον κόσμο μας το άδικο ,  ο πλάστης να τον πέψη

 
Γιατί ? σε τούτον  τουνιά ,  κάποιοι να τρων να σπάζουν  
Να τα΄ χουν  ούλα πόλικα   ,  άνετα ν΄ αγοράζουν
Τζι΄ άλλοι   μες τα ποσκούπια ,  την πείνα  δαμάσουν

 
Θουκής 27/1/2015

12 December 2014

Τάτσα της Κύπρου

video

Τάτσα της Κύπρου
 
Βουκκούδες ρόδινες πομπέ
Στυλλάτοι κάποιοι με σκεμπέ
Του δημοσίου  καρεκλέ
Των τραπεζών μας κυριλλέ
Είναι οι κλέφτες μας καλέ
 
Γνωστοί μας , γείτοι συγγενείς
Στο ύφος τους ναν εμφανείς
Με μίζες , μπόνους , που να δεις?
Κάμαν τα χρέη μας στα δις
Τζιαι μας νομίζουν αδαείς
 
Κλέψαν τζιαι κλέφτουν συνεχώς,
Χριστό δεν έχουν δυστυχώς
Της μάσας κάθε ειδικός
Τζιαι θηλυκός τζιαι αρσενικός
Τάτσα της Κύπρου γενικώς
 Θουκής 12/12/14

29 September 2014

Σκούπα θέλουν τα μυαλά μας

Ήρταν  είπαν στα κρυφά ,µe βάρκα μετανάστες
είπαν  τους   οικονομικούς
αλλοδαπούς τζιαι νηστικούς
 τζιαι   λαθρομετανάστες

Ενόμισαν  πως γλιτώσα ,  τα βάσανα τα τόσα
Σαν εβκήκα  στη Ευρώπη
Δεν το  ξέραν  πως ανθρώποι
τον Χριστό τον εσταυρώσα?
 Αίφνης  ΄δρασαν   ππολισμάνοι ,  σαν  την πονηρή  αλούπα
Τους  συλλάβα μάνι μάνι
πριν να βκουν εις το σεργιάνι
μ΄ επιχείρηση  την  σκούπα

 Σκούπα θέλουν τα μυαλά μας
τζια η λέσσιην  η καρκιά μας
πλύμα θέλει με χλωρίνη
τάτσα μέσα να μην μείνει

 Θουκής   29 Σεπτεμβρίου 2014

2 September 2014

Του έρωτα τ΄ελάττωμα

ΖΕΙΠΕΚΚΙΚΟ


Αντρούλλα :Που ήσουν άντρα μου εψές
                      Θέλω να μάθω τώρα
                      Πάντοτε  ψέματα μου λές
                      Ήτανε τρεις η ώρα



Ττοουλής :   Σου χέζω είκοσι φορές
                      Σου κλάνω άλλες δέκα
                      Δεν θα σου δίνω αναφορές
                      Που πάω  βρε γυναίκα



Αντρούλλα :Ολόΐσια  στην μάνα  σου
                      Μαζευ΄τα  πράγματα σου
                      Δεν είμαι εγώ η δούλα σου
                      Να πλένω σώβρακα σου



Ττοουλής :    Ξέρεις πως έχω κατοχή
                       Σφαίρες και το G3
                       Βώβωσε βγάλε σιωπή
                       Πριν κάμω αμαρτία



Αντρούλλα :Ανάθεμα την μοίρα μου
                       Ανάθεμα σε μένα
                       Παντρεύτηκα  στα νιότη μου
                       Τον άχρηστο  εσένα



 Ττοουλής :   Σαν είσουνα στην μάνα σου
                       Υπέρβαρη και κρύα
                       Στα  ξαφνικά τρομάρα  σου
                       Μου έγινες κυρία




Αντρούλλα :Δεν έχεις ούτε μια δουλειά
                      Ελεεινέ κοπρίτη
                      Μόνοχα με ψωμί κ΄ ελιά
                      Ζούν  τα μώρα στο σπίτι



 Δυο κάλυκες στο πάτωμα
 Και δυο κορμιά στο στρώμα
 Του έρωτα τ΄ελάττωμα
 Τους έστειλε στο χώμα



Θουκής 30 Αυγούστου 2014

24 August 2014

Αγκρίστηκε η μούλα μου

Αγκρίστηκε η μούλα μου ,  τζι΄έκαμε κλαμουρού
 Εν τζιαιν  η πρώτη  της φορά
Με   τούντη  συμπεριφορά
γυρίστηκε  της  χού

Μουλάρωσε εις το λεπτό  ,  τζ΄ εκρέμμασε τα μούτρα
Σαν  να  τζιαι  ήτανε  κτηνό
Γαούρι , Α- λόγο  φτηνό
Μ΄ άσσιημη  φάτσα , μούστρα

Να ΄ταν μορόν  αγουερόν  , δεν θα ΄σιεν  έτσι χούγια
Έτσι με  το παραμικρό
 Βκάλει σου φάρμακο πικρό
Άμαν την  πιάνει  μούγια

Τζι΄ εμένα με στεναχωρεί  ,  μέσα μου πλώνει λύπη
Πείτε μου ένα  γιατρικό
Να σταματήσει το κακό
Να κόψει το αήπι


Θουκής 24/8/2014

14 July 2014

Να πέψεις την κινέζα


Βούττημαν ήλιου τζι΄ ύστερις  , τζιαμέ πον να δροσιάσει
τζιαι στα βουνά του Μασσιαιρά
της δύσης  η οροσειρά
σαν την φωδκιά θα  μοιάσει 

Βάωσε τζιαι ρομάνισε , δύσε τζιαι τα μαντάλια
Βαρ΄την μαντήλα λυερή
τζιαι τράβα στην Αγκαττερή
τζιαι κόψε πορτακάλια

Βαρ΄το καντάρι σε κορμό , αντί για  μαναβέλα
τζιαι ζύασ ΄τα προσεκτικά
σούμαρε  τα  λογιστικά
μεν πάθεις καμιά γκέλα


Έσσο της Όλγας έπαρτα , Γιαλλοβουνάρων δέκα
εν τζιαιν η πρώτης της  φορά
τα φέρνει Σκάλα μια χαρά
γιατ΄εν καλή γεναίκα 


Μ αν δείς τζιαι δυσκολεύκεσε , γιατ΄ είσαι πτώμα τέζα
το  νύσηι σο ΄ν λουστραριστό
το δέρμα σου πολλά  λεπτό
να πέψεις την κινέζα

Να πάει μες τον λάλλαρο ,  με αμπαζιούρ καππέλο
χωρίς να βκάλει μια μιλιά
να΄σιει στην  φάτσα μαντηλιά
της αγροδκιάς μοντέλο


Θουκής  14 Ιουλίου 2014

27 June 2014

Λόγια χωρίς μιλιά



Βρισκόμαστε εις το beach club , με την Μυρτώ  , την Έλφη
Μ΄ ανάταση  το κινητό , να βκάλουμε μια Selfie
Ου έβκηκε πολλά καλή , κοίταξε κόρη , ώου   
Ανάρτησ΄την  στο status σου  ,  tag me έτσι  για  show
Η Μάκια τώρα βρίσκετε , cafe σε στυλ τους  Γάλλους
Μ΄ Ανδρέα , Κώστα τζιαι Γιαννή  , μαζί με πέντε άλλους
Η Κλαίη  εις  στον Πρωταρά  , η Στάλω  Αγιά  Νάπα
Μαριώ στην πόλη Χρυσοχούς , ο Σταύρος  εις στην μάππα
Τωρά  ηρτά  που τον γιατρό ,  τζιαι τούτον εν τo scan  μου
Δείτε το είμαι  έγκυος  ,  φατσόφιλοι  τζιαι fan μου  
Η φώτο με τα  νύσια  μου , είμαι εις την νυχούν μου
Τα ζαρωμένα  δάκτυλα ,  τζιαι τα κοντά  φακκούν μου
Είμαί  αεροδρόμιο , τζιαι πάω Σεϋχέλλες
Θα σας κρατώ ενήμερους , κοπέλια τζιαι κοπέλες
Είμαστε εις το restaurant , είμαστε στην ταβέρνα
Κόπιασε Παύλο  Θόδωρε , και τα ποτά μας κέρνα
Είμαι μέσα στο facebook ,  sto candy crush τζιαι παίζω
Τώρα είμαι στο  toilet  , σφίγγουμε μα δεν  χέζω
 Xo, xo, Χα χα χα,  χι χι  χο, καρδούλες και φιλιά ♥♥♥♥ JJJ
 Ζούμε στην νέα εποχή,  λόγια χωρίς μιλιά  
Θουκής 27 Ιουνίου 2014
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Logia xwris milia 
Eimaste eis to beach club , me thn Myrtw  , thn Elfh
M΄ anatash  to kinhto , na vkaloume mia Selfie
Ouaou evkhke polla kalh ,   koitakse korh  wou 
Anarthsthn  sto status sou  ,  tag me etsi  show
H Makia twra vriskete , cafe se styl tous  Gallous
M΄ Andrea , Kwsta tziai Giannh  , mazi me pente allous
H Klaih  eis  ston Prwtara  , h Stalw  Agian  Napa
Mariw sthn palh Xrysoxoys , o Stayros  eis sthn mappa
Twra  hrta  pou ton giatro ,  tziai toyton en to scan  mou
Deite to eimai  egkyos  ,  fatsofiloi  tziai fan mou 
H photo  ta nysia  mou , eimai eis thn nyxoyn mou
Ta zarwmena  daktyla ,  tziai ta konta  fakkoyn mou
Eimai  aerodromio , tziai paw Seyxelles
THa sas kratw enhmerous , kopelia tziai kopeles
Eimaste eis to restaurant , eimaste sthn taverna
Kopiase Paylo  THodwre , kai ta pota mas kerna
Eimai mesa sto facebook ,  sto candy crush tziai paizw
Twra eimai sto  toilet  , sfiggoume ma den  xezw
 Xo, xo, Xa xa xa,  xi xi  xo, kardoyles kai filia ♥♥♥♥ JJJ
 Zoyme sthn nea epoxh,  logia xwris milia  

25 May 2014

Η λογική Παράλογη


Εππήδησε η Λογική που τον βραμόν   τζιαι βούραν
Τζιαι μες τα αγκάδκια έδωκεν, μέσα σε μια παλλούραν
Γιατ΄ έθελεν την προσοχή   γιατ΄ έθελε  ρεκλάμα  
Εγίνην  ολογαίματη  τζι΄ αντάκωσε το κλάμα
Κλάμα κρυφό να φαίνεται πως είναι  στα καλά της
Άμπας τζιαι πούν  η λογική,  εχάσε τα μυαλά της
 
Μα ΄βκήκεν  ποιόν  το  λακκιρτίν  , τζι΄οσοι τ΄ακούσαν  είπαν
Μπορεί  να φύουν οι πληγές  μαν να της φήκουν  τρύπαν
Θουκής 25 Μαΐου 2014

6 April 2014

Πορνό πορνό

Είμαι Κυπραίος βρε εγιώ, τζι΄είμαι τζιαι κοψονούρης
Ψεύτης είμαι  παμπόνηρος, κλέφτης σκέτος  γκιαούρης
Του γνώριμου του άγνωστου του γείτου μου χρωστώ του
Παιζώ με την συμπόνια του, του κόσμου τζιαι λαλώ του
-Την κάρτα μου την έβαλα, στην μηχανή αφέντη
 Τζι΄ έμεινα απένταρος ,γιατί ερούφησεν τη
Δώς΄μου φαί για να χαρείς , τζιαι γιώ  σσυλλοπεινάω
Τζιαι αύριο πορνό πορνό , πληρώνω ΄τι χρωστάω
Τζιαι όσα θέλω  μετρητά , χρειάζονται τζιαι τζείνα
Λαλώ κάποιους αχάπαρους , εμείνα που πεζίνα
Τζιαι δανικά τζι΄ αγύριστα, ζητώ μα δεν το λέω
Τζι΄άμαν σκεφτώ πως καρτερούν, γελώ αντί να  κλαίω
Είμαι μια ράτσα άπαιχτη ,πον έσσιει να μου μοιάσει
Τζι΄οι  άλλοι που αντρέπουνται, δεν έχουσιν να φάσει
Στο σιόνι χρέη γράφω τα ,τζι΄εγγύηση ο λός μου
Τσίπαν πάνω μο΄ εν έχω, τζι΄ο κόσμος εν δικός μου  

Θουκής 6 Απριλίου 2014

14 March 2014

Τα Εικοσιδκυό Λόγια


Τα Εικοσιδκυό Λόγια
Αυτούς τους στίχους τους έμαθα από την μακαριστή μητέρα μου Βασιλική Παπαγεωργίου (1920-2007) το γένος Αντώνη Καραγιώργη από την Αναφωτία.


© Γεώργιος Παπαγεωργίου

Ένα του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Ένας Θεός μας έπλασεν, τζιαι μιας ημέρας γέννα
τζιαι μιας ημέρας βάφτισμαν, ήτουν Θεού γραμμένα

Δύο του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Δκυο μάθκια τ’άχεις λυερή, τζιαι τες καρκιές μαραίνεις
τζι’άδικα να με τυραννείς, τζιαι δεν με αποθαίνεις

Τρία του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Τρεις χάρες σού’δωσε ο Θεός, σαν την Αγιά Τριάδα
στα κάλλη τζιαι στην ομορκιάν, τζι’ούλλην την νοστιμάδα

Τέσσερα του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Τεσσαρακάντουνος σταυρός, κρέμμεται στον λαιμόν σου
τζι’ούλλοι φιλούσιν τον σταυρό, τζι’εγιώ το μάουλλο σου

Πέντε του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Πέντε φορές λιόννουμαι, γιανί μου την ημέρα
Δκυο το πρωί δκυο το βραδύ, τζιαι μιαν ντ’α γύρει μέρα

Έξι του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Έξι κομμάθκια να γινώ, που τον μισόν τζιαι κάτω
αν βουληθώ τζιαι σ’αρνηστώ, μήλον μου μυρωδάτο

Εφτά του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Τζι΄ειςτους εφτά επήαμεν, μαζί σ’ένα σκολείον
σε μια τάξην εκάτσαμεν, στο ίδιο θρανίον

Οκτώ του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Τζι΄εις τους οκτώ αγάπη μου, είχα σε στο πλευρόν μου
τζιαι σου εθκιάβαζα συχνά, γιατ’είχα τον σκοπόν μου

Εννιά του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...
Εννιά μήνες σε βάσταχνε, η ακριβή σου μάνα
σ’ανάγιωσε σ’ανάθρεψε, να ππέφτουμεν αντάμα

Δέκα του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Δεκάτιζε τα λόγια σου, λάλε τα δέκα-δέκα
μεν πάεις ως τα εκατόν τζιαι παίρνω σε γεναίκα

Ένδεκα του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Έντεκα ήρταν τζι΄είπαν σου, πολλύν κακόν για μένα
τζι’εκρώστεις τους αγάπη μου, τζι’αρνήστηκες με μένα

Δώδεκα του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Δώδεκα αηδόνια κελαηδούν, πουκάτω στον λαιμόν σου
κοίταξε κόρη τζι’έπαρε, τον αγαπητικόν σου

Δεκατρία του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Δεκατρία μερόνυχτα, γυρίζω να ΄βρω κλίμα
να μας ιστεφανώσουσιν να φκούμεν πό’να κρίμα

Δεκατέσσερα του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Δεκατεσσάρριν φράντζικον, σου στέλλω το χαπάρι
τζι’αν είσαι ταίριν σπλαχνικόν άλλον ΄πο μέν μην πάρεις

Δεκαπέντε του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Στους δεκαπέντε λέω σου, έχεις την άδειαν μου
για να σκεφτείς τζιαι να μου πεις, να σάσσω τον νοτάν μου

Δεκαέξι του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Η ελικία σου εν μικρή, λαλείς στους δεκάξι
καμμιά δεν επαντρέφτηκε, που την δική σου τάξη

Δεκαεφτά του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Επάνω στους δεκαεφτά, να το ενζωγραφίσεις
γιατ’ήρτεν πλέον ο καιρός, που θα με τυρρανίσεις

Δεκαοκτώ του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Δεκαοκτάραν αγαπώ, πον’άσπρο περιστέρι
τζιαι μοιάζει της αγάπης μου, τζιαι να γινούμεν ταίρι

Δεκαεννιά του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Επάνω στους δεκαεννιά, ζωή ψυσσιή τζιαι φως μου
έλα να ζήσουμεν τα δκυο, πο’νει χαρά του κόσμου

Είκοσι του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Τζι’η νέα πας τους είκοσι, πρέπει ναν΄ παντρεμένη,
για να χαρεί την παντρειάν, τζιαι να ΄νάι ευτυχισμένη

Εικοσιένα του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Εικοσιένα μιναρέ, θα κτίσω αππεσωθκιό σου
για να κοιτάζω να θωρώ, τον άσπρον τον λαιμόν σου

Εικοσιδύο του λέει λυερή τζι’ο νέος πολοάται...

Σαν κοσιθκυό τραντάφυλλα, η νιότη σου μυρίζει
τζιαι σκοτωμένο να τον δω, που σε σφικταγκαλίζει

 Και εδώ τα εκατό λόγια


9 March 2014

έτσι θα 'θελα να περνώ



https://www.youtube.com/watch?v=GeK_6MCMmdA


Κάποιος γνωρίζει πληροφορίες γι΄ αύτο το τραγούδι "και έτσι το θέλω να περνά και έτσι θα 'θελα να 'ναι"
έτσι θα 'θελα να περνώ έτσι θα 'θελα να 'ναι να ξημερώνουν οι αυγές και

μεθυσμένος να 'μαι (ή ευτυχισμένος)


ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΣΤΡΑΤΙΏΤΗΣ ΤΟ 1940 ΜΗΠΩΣ ΞΕΡΕΙ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΙΑ ΤΟΥ

ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ



https://www.youtube.com/watch?v=GeK_6MCMmdA