Δεκαοχτώ αυκά

Οι σύλλοι οι ξαπόλυτοι, οι αλουποί τζι΄ οι κάττοι,
ο κίτσης τζιαι τα ερπετά,
τζι ό,τι αρπακτικό πετά,
δεν μου διούν ραχάττι.

Τούτοι εν ούλλοι μου οχτροί που πάσκουν να με πιάσουν,
τζι αν θα μ’ αφήκουν ζωντανή
έως τέλος θα φανεί,
τα αυκά αν θα ξεπουλιάσουν.

Φήστε με νάκκο ήσυχη, ίντα κακό σας κάμνω;
Βράζω δεκαοχτώ αυκά
που γέννησα ούλλα λευκά,
τζιαι χώννω τα σε θάμνο.

Θουκής 15 Απριλίου 2026